Antygona w Nowym Jorku Janusza Głowackiego to wedle Jana Kotta jedna z trzech
najwybitniejszych sztuk napisanych po polsku w XX wieku, obok Emigrantów Mrożka i Do
piachu Różewicza. Akcja sztuki rozgrywa się w środowisku bezdomnych i imigrantów
zamieszkujących slumsy i dzielnice nędzy w jednej z największych i najbogatszych
metropolii. Tytułem i treścią autor nawiązuje do Antygony Sofoklesa, lecz co wspólnego
mają Portorykanka Anita, Sasza, Polak Pchełka z historią tebańskiej królewny? Akcja sztuki
dzieje się w jedną noc. Anita jest w rozpaczy, jej ukochany umarł, a jego ciało wywiózł z
parku ambulans. Zarządzeniem burmistrza Nowego Jorku wszyscy bezdomni chowani są w
zbiorowych grobach na wyspie. Anita postanawia odnaleźć i wykraść jego ciało i odprawić
godny pochówek w parku, tam gdzie żyli. Zgodnie z zasadą decorum bohaterami tragedii
Sofoklesa byli królowie… Mistrzowskim zabiegiem Głowackiego jest przełamanie tej zasady.
Dramatopisarz opowiada o ludziach, których często widzimy – brudnych, głodnych,
obładowanych reklamówkami, w których mieszczą cały swój dobytek. Głowacki zobaczył w
nich ludzi, którym wszystko można odebrać, ale nie godność. Sztuka ma charakter ostrej,
śmiesznej i uniwersalnej tragifarsy, która dotyczy każdego z nas.
Spektakl rekomendowany widzom od 16. roku życia.
Podczas spektaklu przewidziana jest interakcja aktorów z wybranymi widzami.
Premiera spektaklu odbyła się 1 marca 2020 r.
Czas trwania: 100 min.
Reżyseria: Jan Hussakowski
Scenografia i kostiumy: Barbara Wołosiuk
Opracowanie muzyczne: Aleksander Stachiewicz
Inspicjentka: Małgorzata Bigelmajer
Obsada:
Jowita Stępniak – Anita
Artur Kocięcki – Policjant
Marek Szkoda – Pchełka
Tomasz Bielawiec – Sasza